
Eskişehir dönüşünde annemlere uğradık daha doğrusu onlarda bizimle gelmişti, annem ve abimi eve bıraktık annem hemen yemek hazırladı. Biraz daha oturduk o sırada eski odamda hala duran ve benim lise 1 ya da 2. sınıfta yaptığım oyuncaklara gözüm takıldı. Hemen fotoğraf makinemi aldım ve 15 yıllık oyuncaklarımın fotoğraflarını çektim.
15 yıllık paspasım gibi o da hala odamda duruyordu. Üstelikde benim yaptığım oyuncaklar dahası bana 100 kazandıran oyuncaklardı bunlar. Üstelik hepside tamamen geri dönüşüm projelerimdi :))
Ayıcığı eski bir montun içindeki peluştan yapmıştım. Çok basit bir kalıbı vardı onunla dikmiştim hemde elimde, dikerkende çok eğlenmiştim. İçinede komşumuzun verdiği tel gibi bir elyaf vardı ondan doldurmuştum.
Kalpli yastığı ise tamamen doğaçlama yapmıştım. Anneme Amerika'dan gelen pembe renkte bir döpiyes vardı işte onu kesip biçtim. Kağıda çizdiğim kalbi kumaşa çizdim sonrada etrafını yine elimde diktim. Kafa ve kolların gireceği yerleri dikmedim. Ayıdan kalan peluş parçalarını da bilinçsizce birbirine ekleyip dikmiştim baktım suratı tilkidir, kurtmudur birşeye benzedi :)) Sonra kol çizdim onun da bir yönünü peluşa ait montun kumaşından yaptım. Diğer yüzü ise kalbin kumaşı ile aynı oldu. İçlerini de komuşunun verdiği elyaf ile doldurup parçaları kalbe diktim. Öğretmenin çok beğenmişti. Kalıpsız yapmam ise daha da bir hoşuna gitmişti :)
Son parçamız olan tavşandan bozma yastığın kalıbını öğretmenimiz vermişti. Onu da döpiyesden kestiğim kumaş ile dikip kumaş boyalarımla boyamıştım. Suratı vücudunu kaplamıştı :)) Etrafınada güpürden süs yapmıştım, tavşan dişli tavşan olmayan yastığımın yapılış hikayeside böyle işte...